Dement zijn: Een begrip is in Nederland waar nogal warrig over wordt gedaan.
Iemand wordt dement verklaard. Is het echt? En opeens is diegene zogenaamd niet meer te genezen, beter te maken. Wat natuurlijk vaak onzin is. En is er voor, in ieder geval, sommige artsen geen aanleiding om nog inspanning te verrichten voor wat betreft de gezondheid van deze persoon. Sterker nog er wordt door sommige artsen er van uit gegaan dat je als oudere wel dood wilt in Nederland. Wat vaak helemaal niet het geval is. Net alsof het de norm zou zijn. Als arts teken je er voor inspanning voor de patiënt te verrichten. Dit is een arts wel verplicht. Het lijkt alsof mensen hier vaak geen weet van hebben.
Is Nederland in de war?
Jarenlange strijd moeten voeren voor enig respect voor dierbaren en die niet kunnen winnen omdat mensen ongewenst en onnodig in een verpleeghuis zijn geplaatst. Dat zou niet zo moeten zijn in een land als Nederland. Het zou dan ook beter zijn wanneer het huidige verpleeghuis wordt opgeheven. Dit voor zowel mensen die verzorging nodig hebben als de kosten in de zorg. Het draait in sommige verpleeghuizen nl. niet om mensen en hun gezondheid, maar om geld voor het voortbestaan van het verpleeghuis en de banen van m.n. de artsen. En het toedienen van medicatie, of deze nu juist is of niet voor de gezondheid van ouderen.
Dat kan en moet anders.
Het beste is te beginnen met beter(schaps)huizen of herstelhuizen en de (grote) verpleeghuizen en bejaardenhuizen op te heffen, te stoppen. Veel ouderen en ook andere mensen worden in het ziekenhuis opgenomen voor een breuk of behandeling. Van daaruit worden zij vaak meteen, bijv. na een dag, of een etmaal, naar huis gestuurd. Met alle ernstige gevolgen van dien. Zo belanden zij in een verpleeghuis, wat helemaal niet nodig was indien na het ziekenhuis mensen in een tijdelijk beterschapshuis/herstelhuis worden geplaatst.
Enkele voorbeelden:
Bijv. iemand krijgt een Pacemaker geplaatst en wordt vanuit het ziekenhuis meteen weer naar huis gestuurd. Naar bijv. een dierbare waarvoor hij/zij al mantelzorger was. Wanneer het misgaat met deze Pacemaker bijv. in combinatie met medicatie o.i.d. kan de dierbare niets doen en is er veel kans dat het misgaat. Hierdoor wordt de dierbare in een verpleeghuis gezet met alle verdriet van verlies. Bij langere opname in het ziekenhuis, waarbij duidelijk wordt of een geplaatste pacemaker o.i.d. goed, naar behoren, werkt en alles hiermee en met de patiënt prima gaat, had dit, en alle ellende, niet gehoeven.
Iemand wordt geopereerd aan iets wat achteraf een domme fout blijkt te zijn. Bijv. iemand heeft zogenaamd kanker, maar het is een gevaarlijke bacterie, die dodelijk kan zijn. De artsen denken: "Mevrouw is geopereerd dus dient meteen naar huis te kunnen." Ondanks dat de patiënt aangeeft zich totaal slecht te voelen, net als de maanden ervoor, wordt mevrouw naar het huis van dierbaren gestuurd. Alleen thuis zijn is onmogelijk. Na een week wordt de huisarts eindelijk wakker en stelt alsnog een dodelijke bacterie vast en moet de patiënt weer naar het ziekenhuis. Zij had geluk dat zij nog geen 80 was want anders was zij volledig in een verpleeghuis geplaatst en niet weer thuis gekomen.
Iemand valt en breekt een arm. Zij wordt meteen, als oudere, weer buiten het ziekenhuis naar huis gezet. Met alle gevolgen. Zij woont met iemand die zichzelf wel net kan redden. Maar niet echt haar kan verzorgen want door de val zijn ook de benen totaal gekneusd. Thuis is ondanks dat het ziekenhuis gebeld heeft voor 3x thuiszorg dit niet goed geregeld. Ondanks dat Thuiszorg normaal ook langskwam voor afgifte medicatie. Mevrouw wordt alsnog in een verpleeghuis geplaatst. Met alle ernstige gevolgen vandien. Het verpleeghuis doet allemaal testjes want mevrouw is "opeens" geestelijk minder. Dankzij pijnstillers etc. lijkt dit logisch. Maar er wordt gepusht op verpleeghuiszorg. Terwijl dit helemaal niet nodig zou zijn wanneer mevrouw 3 weken langer in het ziekenhuis had gelegen. Zij grotendeels hersteld was en van de meeste "geest-aantastende" medicatie af was. En zij thuis redelijk had kunnen funtioneren, eerst met Thuiszorg. In plaats hiervan wordt alles in het werk gesteld haar onnodig en ongewenst jarenlang in een verpleeghuis te plaatsen.
Het beste is: Na ziekenhuisopname van met name ouderen of mensen, die thuis alleen zijn, opname in herstelhuizen/beterschapshuizen.